złoto, o złocie..

Złoto jest pięknym i wymagającym materiałem do pracy.

Jego szlachetność, niemal wszechstronność zastosowania oraz cudowna świetlistość sprawia, że od wieków jest pożądanym elementem wykwintnego wystroju wnętrz w postaci pozłacanych ram obrazów, konsol, krzeseł i innych mebli.

Stanowi również jednorodne, odbijające światło tło  do ikon, mozaik i obrazów.

Złoto nie ulega zniszczeniu podczas spalania, lecz przeciwnie zostaje poddane procesowi oczyszczenia, na złoto nie działają również warunki atmosferyczne, nie ulega ono atrofii. Dlatego starożytni szukali niezniszczalnego ciała w złocie, posiadali nawet intuicję o zbawieniu materii przez złoto, ze względu na jego „niezniszczalne” właściwości. Stąd wykorzystywanie złota do odlewu posągów bogów, traktowanie złota w kategorii paradygmatu materiału do tworzenia rzeźby.

Złoto uważane było za ideał cielesności i świetlistości. Do dziś używamy metafory „złotego wieku”, która oznacza czas, gdy nic się nie psuje, ziemia wydaje najlepsze plony, powstaje idealna myśl.

Inną metaforą jest „złote ciało”, czyli ciało pozbawione zepsucia.

Złoto zajmowało ważne miejsce w sztuce renesansu macedońskiego. Naznaczało ciało króla jako ciało doskonałe. Wg tradycji bizantyjskich alchemików złoto to metal zbawiony i obraz niezniszczalności.